| Osman's profileOsMaN-CaNPhotosBlogNetwork |  Tools  Help |
OsMaN-CaN |
||||
|
February 26 ßirkez Şans VeririmBEN İNSANA BİR KERE ŞANS VERİRİM VE BİR KEZ DEĞER!DEĞERİMİN YAKINLIĞINI ANLARSIN VE UZAKLAŞIRSAM SENDEN NE KADAR UZAK OLDUĞUMU DA ANLARSIN..BEN BİR KERE ŞANS VERİRİM VE BENİ BEKLEME O VAKİTTEN SONRA BU HATA OLUR ..ÇOK SICAKKEN BİR ANDA BUZ DAĞLARININ KRALİÇESİ OLURUM, ANLAYAMAZSIN BİLE ŞAŞIRIRSIN İNANAMAZSIN..!ANNEM HEP DERKİ NE GÜZEL SÖYLEMİŞ AFFEDERSEN YİNE YAPAR!!AĞZINA SAĞLIK ANNECİM BENİM BASİT BİR AŞKA AĞLAYACAK KADAR LÜKSÜM YOK..Kİ BASİT OLMASA ZATEN AĞLATMAZDI EMİNİM OL..HER ZAMAN DERİM SU AKAR KENDİ YATAĞINI BULUR..! ßir ßeni Sevmek mi Zor Geldi SanaBir beni sevmekmi zor qeldi sana Bir beni sevmek mi zor geldi sana; Sen ki, kaç yangından çıkmış yaralı bir yürek, ne acılar görmüş gözlerin kaç kere ağlamış sebepsiz kuytularda bir bana ağlamak mı zor geldi sana. İsyanlar ki ; yüreğinin kişiliği asi senin bir benim için mi karşı çıkamadın hayata. Korkmazdın hiç bir şeyden korkaklığı kendine yakıştırmazdın da bir beni sevmekten mi korktu yüreğin. Neydi beni sende sevilmez yapan. Seni koşulsuz sevişim mi, utanmadan saklamadan gözlerine baka baka seni seviyorum diyebilmem mi? Vazgeçemediğim için mi senden bu olmayışlar hiçe sayışlar. “Nasıl olsa” mı benli cümlelerinin başı hep. Sensiz olamadığımı bilmen mi benden kaçışın hep yanında olduğumu bilmen mi. Neden bu gidişin benden ben hep beklediğim için mi? Bir anlamı varmı beni sevmeyişinin. Ellere gitmek isteyişin neden?Neden benden kaçışın bir ben mi ağır geldim sana. Bir benim sevgimi taşımak mı zor geldi sana. Her şey zorda kolaymı beni öldürmek göz göre göre sevdiğim. Hiçmi acımayacak yüreğin hiçmi ağlamayacak güzel gözlerin. Kolaymı atmak beni sensizliğin ateşine? Kolaymı hiçe saymak uğruna harcanan emekleri. Hiçe saymak o sihirli dakikaları. Kolaymı yıkmak yüreğimdeki mabedini. Senin için atan bu kalbi ellerinle parçalamak kolaymı. Söyle benim olmayanım beni sevmek zorda ellerin olmak kolay mı… DüşündünmüDÜŞÜNDÜN MÜ? Yanlızlıklar ortasında kalmış Aşık olabilirsinaşık olabilirmisin Asik Olabilirsin.. Tam gögsünün ortasinda bir yerin aciyacak...Evinin seni içine sigdiramayacak kadar dar oldugunu fark edeceksin... Sokaga firlayacaksin...Sokaklar da dar gelecek...Tipki vücudunun yüregine dar geldigi gibi... Ne denizin mavisi açacak içini, ne piril piril gökyüzü...Kendini tasiyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar küçüleceksin.. Birileri sana bir seyler anlatacak durmadan..."Önemli olan saglik." "Yasamak güzel." "Bos ver, her sey unutulur."Sen hiçbirini duymayacaksin... Göz yaslarindan etrafi göremez hale geleceksin... Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarinda ölmek isteyecek kadar çok seveceksin... Hep ondan bahsetmek isteyeceksin..."Ölüme çare bulundu" ya da "Yarin kiyamet kopacakmis" deseler basini kaldirip Ne dedin?" diye sormayacaksin...Yalniz kalmak isteyeceksin...Hem de kalabaliklarin arasinda kaybolmak... Ikisi de yetmeyecek... Geçmisi düsüneceksin...Neredeyse dakika dakika...Ama kötüleri atlayarak...Onunla geçtigin yerlerden geçmek isteyeceksin... Gittigin yerlere gitmek... Bu sana hiç iyi gelmeyecek...Ama bile bile yapacaksin... Biri sana içindeki aciyi söküp atabilecegini söylese, kaçacaksin... Aslinda kurtulmak istedigin halde, o aciyi yasamak için direneceksin... Hayatinin geri kalanini onu düsünerek geçirmek isteyeceksin....Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin... Herkesi ona benzetip...Kimseyi onun yerine koyamayacaksin...Hiçbir sey oyalamayacak seni...Ilaçlara siginacaksin... Birkaç saat kafani bulandiran ama asla onu unutturmayan.Sadece bir müddet buzlu camin arkasindan seyrettiren... Bütün sarkilar sizin için yazilmis gibi gelecek...Bogazin dügümlenecek, dinleyemeyeceksin...Uyumak zor, uyanmak kolay olacak... Sabahi iple çekeceksin...Bazen de "Hiç günes dogmasa" diyeceksin...Ne geceler rahatlatacak seni ne gündüzler... Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksin...Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çikana sarilmak isteyeceksin Nafile...Düsüncesi bile tahammül edilmez gelecek...Rüyalar göreceksin, gerçek olmasini istedigin... Her siçrayarak uyandiginda onun adini söyledigini fark edeceksin... Telefonun çalmasini bekleyeceksin... Aramayacagini bile bile...Her çaldiginda yüregin agzina gelecek...Aglamakli konusacaksin arayanlarla... Yüregin burkulacak...Canin yanacak...Bir daha sevmemeye yemin edeceksin... Hayata dair hiçbir sey yapmak gelmeyecek içinden...Onun sesini bir kez daha duymak için yanip tutusacaksin... Defalarca aradigi günlerin kiymetini bilmedigin için kendinden nefret edeceksin... Yasadigin sehri terk etmek isteyeceksin...Onunla hiçbir aninin olmadigi bir yerlere gidip yerlesmek... Ama bir umut...Onunla bir gün bir yerde karsilasma umudu...Bu umut seni gitmekten alikoyacak... Gel gitler içinde yasayacaksin...Buna yasamak denirse... Razi misin bütün bunlara...? Hazir misin sonunda ölüp ölüp dirilmeye...? O halde asik olabilirsin .... |
||||
|
|
